طبقه بندی و ویژگی های نورد نخ
پیام بگذارید
نورد رزوه ای بر اساس قالب های مورد استفاده عمدتا به دو دسته نورد با نخ و تراش نخ تقسیم می شود. بسته به روش تغذیه، چرخش نخ را می توان به چندین شکل تقسیم کرد. در نورد رزوه محوری، غلتک ها در امتداد محور قطعه کار حرکت می کنند تا رزوه را تشکیل دهند. نورد رزوه مماسی که به عنوان نورد رزوه سیاره ای نیز شناخته می شود، شامل برش غلتک ها در قطعه کار از طرف است. نورد رزوه شعاعی از دو یا سه غلتک برای تشکیل رزوه در یک چرخش استفاده می کند. همچنین نورد سر نیز وجود دارد که معمولاً در ماشینهای تراش اتوماتیک یافت میشود که از چندین چرخ نورد با توزیع یکنواخت استفاده میکند.
نورد نخ چندین مزیت دارد. زبری سطح آن نسبت به تراشکاری، آسیاب و سنگ زنی برتری دارد. سفت کاری حاصل از نورد باعث افزایش استحکام و سختی نخ می شود. این فرآیند دارای استفاده از مواد بالا، راندمان تولید بالا است و به راحتی خودکار می شود. علاوه بر این، قالب های نورد طول عمر بالایی دارند.
نورد نخ نیز دارای محدودیتها یا الزامات خاصی است. سختی مواد قطعه کار به طور کلی نباید از HRC40 تجاوز کند و دقت ابعادی بالایی برای قطعه خالی مورد نیاز است. دقت و سختی بالایی روی قالبهای نورد اعمال میشود که ساخت آن را دشوار میکند و عموماً برای نورد نخهایی با پروفیلهای دندانه نامتقارن نامناسب است. پارامترهای ماشینکاری باید به شدت کنترل شوند. چرخشهای غلتشی زیاد میتواند منجر به راندمان پایین، جدا شدن نخها یا رزوههای متقاطع شود، در حالی که دورهای کم میتواند منجر به خارج شدن-نخهای گرد یا کوتاه شدن عمر قالب شود. عیوب متداول ماشینکاری شامل ترکهای سطحی، خراشیدگی، رزوهای متقاطع-و گرد بودن نسبی-نخها است.







